Sztuka plątania nitek
***
Blog > Komentarze do wpisu

Hardanger

Pod tą dość egzotyczną nazwą kryje się norweski haft będący skrzyżowaniem mereżki i richelieu.

Nazwa hardanger pochodzi od miasta położonego w południowo-zachodniej Norwegii, nad fiordem, który nazywa się... tak samo ;). Po norwesku mówi się na ten haft "Hardangersom", czyli "haft z okolic Hardanger":)

Zainteresowanych zapraszam na wycieczkę po mieście:
http://hardanger.museum.no/index.jsp?fid=10007&lan=3
i okolicy:
http://glinki.com/?l=0ywfxf

Haft wykonuje się na płótnie lnianym lub bawełnianym o policzalnym splocie, używa się nici lnianych lub perłówki (chociaż oczywiście nie stanie się tragedia, jeśli użyjemy muliny). Zdarza się hardanger haftowany jedwabiem. Obowiązujące kolory to naturalny beż i biały, czasem stosuje się też inne, ale jest to dość rzadkie. Najczęściej używane ściegi to dziergany lub okrętka- do obszywania miejsc, które mają zostać wycięte, płaski-satynowy, ażurek ściągany i in.- do wypełniania przestrzeni niewyciętych i rozmaite ściegi do tworzenia przęsełek. Zdarza się, że kratka powstała z przęsełek jest dodatkowo wypełniana różnymi ozdobnymi ściegami.

Hardanger jest haftem liczonym, to oznacza, że wzór należy wykonać na określonej liczbie nitek i określoną liczbę nitek należy wyciągnąć. Wzór jest rozrysowany na kratce, tak jak wzór do haftu krzyżykowego. Technika łączy w sobie haft richelieu i mereżkę. Najpierw obszywa się kontury ściegiem dzierganym lub okrętką (ale szeroką i płaską), następnie wyciąga część nici z tkaniny, a pozostałe nici tworzące krateczkę obszywa tworząc przęsełka. Krateczkę można wypełnić dodatkowymi elementami, robi się to albo w trakcie obszywania przęsełek, albo na końcu, zależnie od ściegu.

Haft jest silnie zgeometryzowany, właściwie nie pojawiają się w nim elementy o obłych liniach, wszystko jest podporządkowane splotowi tkaniny.

Hardanger ma bardzo długą historię, a jego początków wbrew nazwie należy szukać w Persji i Bizancjum. Stosowany tam geometryczny haft trafił najpierw do Italii, skąd rozprzestrzenił się po całej Europie, przyjmując różnorakie formy. Szczególna moda na tego typu hafty panowała w okresie renesansu.

Przypuszcza się także, że niektóre elementy hardangera pochodzą od wzorów egipskich i asyryjskich i zostały przywiezione przez Wikingów z ich wypraw na Morze Śródziemne. Charakterystyczna ośmioramienna gwiazda ma swój odpowiednik w hafcie indyjskim i jest symbolem szczęścia.

Klasyczny hardanger cieszył się największą popularnością w latach 1650-1850.

Nieco więcej o historii możecie przeczytać na stronie

http://www.caron-net.com/apr99files/apr99fea.html

Szkółka- podstawy:

http://homepage.mac.com/cfitzgerald/Needle/hardan.html

Wzory:

http://glinki.com/?l=syema3

http://www.nordicneedle.com/free/triple_heart.shtml

http://glinki.com/?l=7zr0bd

 

http://www.designsofjoy.com/patterns/0105.html

http://caron-net.com/feb99files/?p=feb99mag.html

wtorek, 15 lutego 2005, ziczac

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu: